هرگونه کپی، نقل، توارد، اجرا، خودکشی، برداشت آزادوغیرآزاد از این سطور چه بدون ذکرماخذ چه  باذکرماخذ آزاد است.البته اگه نباشه هم باز فرقی به حال ما نمی کنه.

                                                                                      *                                                  فریادمرگ بر آمریکا نیمه شب ازداخل مینی بوسی مملوازخواهران استکبارستیزکه درتشییع عروس و داماد به سمت حجله شرکت می کردند(بعضی چیزهای سوررئال واقعا ً رئال هستندوبالعلکسش که خیلی مهمتره. مثل همین داستان واقعی).                                                                                       *                                                                        خوشبخت مردی که زنی دوستش داردونمی داند                                                                                         *                                                                       - علامت هاجملات رادر حبس خویش کشیده اند.فکرش را بکن  همین علامت کوچک با جمله ی به این هوا درازی چه رفتارمفتضحانه ای دارد.جمله ی با آن بلندی به راحتی با این علامت کوچک به بازی گرفته  می شود.جمله مقهورعلامت می شود.چیزهای کوچک علیه چیزهای بزرگ به مبارزه برخاسته اند.کوچک ها زیبا می شوند.دموکراسی برقرارمی شود.                                                                                      -    نه این دموکراسی نیست.اجزاءکه خود زمانی مقهورکل ها بودندآنان راتحت استبدادخود درآورده اند.این آغازتوتالیتریسمِ برعکس است.                                                                                         *                                                                                           این یه موفقیت بزرگه.                                                                                         امروزتصمیم گرفتم بنویسم و.....نوشتم                                                                   (اعتراف صادقانه به شکست)                                                                                       *                                                                                         حضورمی یابدآفرینش.نیستی هست یا که نیست؟ازاین هست یاکه نیست چیزی هست می شود کلام می شود رودخانه می شود ودرجهان جریان می یابد.                                                                                           برخی دریایندوماباید به آنها برسیم وبرخی رودخانه اند  وبه ما می رسندوبه هم می رسیم ودریا می شویم وبه ما می رسند.                                                                                       پرسش:دریابودن بهتراست یارودخانه بودن؟                                                                                        مرداب...مرداب...مرداب...                                                                                         *   یک خون آشام رادرمرکزانتقال خون استخدام کردند فردایش ایدز گرفت ومرد. *   تو روبروی آینه من روبروی تو پیراهن برهنگی ات سخت شعله ور کجاست مرد  یا  زنی که عاشقانه تماشای ما کند. *   اگه آدما دوتا بودن نصف تو مال من میشد نصف دیگه ات هم مال من   * برادر.برار.اخوی.داداش.داش.داشی.کاکا.کاک.کاکو.کوکا.کا..... . پسرخاله. *   همچین میگه بچه ی حلال زاده به داییش میره!!! آخه حرومزاده!  دایی که شوهر ننه نیس.   * از من رمقی به سعی ساقی ماندست    وزصحبت خلق بی وفاقی ماندست ازباده ی نوشین قدحی بیش نماند         ازعمرندانم که چه باقی ماندست. تصحیح مضحک یک رباعی به شیوه ی قدمای معاصر. *   رؤیا تنها درواقعیت رؤیاست( زیباست) . *   آخرش که چی؟ آخرش که چی؟   آخرش که چی؟ آخرش که چی؟   آخرش که چی؟ آخرش که چی؟ *   با نخ دندان جرم های مسواکم راتمیز کردم. *   زورمرگ به جسمم نرسید روحم راکشت. *   مرده باد هرکه بگوید مرده باد مرگ. *   - نثر، تماشای یک چشم انداز در روز روشن است. - شعر، تماشای همان چشم انداز است در مه *   تخم مرغ دزد، شتردزد می شود.  مورچه کش، شاعر. *   مهدی سهیلی حق دارد کتاب چاپ کند من نیز حق دارم آن را نخوانم *   قاچی از ماه راخوردم و زیرنورمهتابی نشستم. روی سطرهای شعرتازه ام خسوف شد. *   آن قدر باد راسرودم که عاقبت ترکیدم. *   روایت اول: دلم برای پسرواکسی سوخت.دمپایی ام را واکس زد.   روایت دوم: دل پسرواکسی  برایم سوخت دمپایی ام را واکس زد. *   روی تی شرت یه هیجده ساله عکس چه گوارا بود پرسیدم این کیه؟   گفت نمی دونم یا ابی یه یا داریوش! *   آن قدربه تونزدیکم که تو دردوردست من. آن قدر که تو یا من به دروغ دوستت دارم گفتیم و من کور شدم *   بارانی آمدو اشیاء خسته ازکلمات شکسته پاک شدند من مانده بودم وتو باز بارانی آمد  و... *   گل به آیینه هدیه می دادم دستی از آینه برون آمد خنجری را به سینه ام بخشید. (نامردی یه شیوه ی سوررئالیستی) *

/ 0 نظر / 12 بازدید