شفتلهوس(یعنی یه چیز معلوم مجهول مثل زندگی)

چیزی که دنبالشی اینجا پیداش نمی کنی

((این یک نامه ی عاشقانه نیست) ، یا ((مرثیه ای عاشقانه درستایش خنده)) یا...

بازخوانی یک نوشته ی قدیمی.خواهش مند است با صدای بلند خوانده شود.ضمنن هرگونه هم دردی با نویسنده بزرگ ترین اشتباه خواهدبود.

 ((این یک نامه ی عاشقانه نیست) ،   یا

((مرثیه ای عاشقانه درستایش خنده))      یا

 ((نقدی پست مدرنیستی برداستان love story))

این یک نامه ی عاشقانه نیست.تصویر آن چپق یادت هست که زیرآن نوشته بود((این یک چپق نیست))،...قسم حضرت عباس را باورکنیم یا خودخروس را....

سلام...هی نامه های گم شده ی عاشقانه ...کلماتی که روزی میگریستید وزمانی لب خند می زدیدوحالا می خندید قاه قاه قاه...

سلام ای((سلامی به پاکی ی باران،به زلال آبشاران،به وسعت دشت های دوردست،سلام ای  قلب تیر خورده ی وسط نامه که باخودکارقرمز زیرت نوشته اند:

اگردیدی تو را کردم فراموش   بدان شمع وجودم گشته خاموش))

سلام ای:

تو می گی نامه نوشتی نرسیده      ازتویک خط یانشون هیشکی ندیده

منم امشب واسه تونامه نوشتم       اما  اشکام  همه  رو نامه   چکیده

سلام ای آخرین سطرنامه:

اگرلب خند زدی برخط زشتم  بدان این نامه را تندتند نوشتم

[دربرخی نسخ، مصرع دوم بدین گونه آمده است:به قرآن مجید تندتندنوشتم]

نه...! نمی توانم جدی باشم.سمت دیگر کجاست؟؟؟

سمت دیگر،سینما،love story،دخترفقیر وپسر پول دار وبلعکس وجماعت روبرو هم غرق عوالم ملکوتی،فنا فی الله ،درگیرحل مسئله ای ژرف اند: 

       عشق بهتر است یا ثروت.

-   به کجای این شب تیره بیاویزم قبای خنده ی خودرا-

نمی نویسم سلام تا بدرودی هم نباشد،سلام...نرفته بودی اماداری می آیی.((رفتن)) دارد می آیدکه ((آمدن))بیایدبنشیندسرجایش.((داری می آیی))،دارد از راه می آیدکه شعرشودنامه های عاشقانه شود((داری می رسی ازراه))،که دارد می رسدازراه ،دل ودستم می لرزدوگونه هایم به یاد شرم دخترکان راهبه می افتد.رنگ انار باآمدنت که آمده، می آیدبه چهره ام.

وآن وقت ها که می رود.آن وقت ها که :

((گاهی جهان چنان ناگزیر است که کفشی تنگ.)) [داریوش مهبودی]

آن وقت ها که پرسه می زندپرسه درکوچه های حوصله هایی که گم شده.وآن وقت هاکه فرصتی نیست تاکفش راازپای درآوری وتن به خنکای شوخ چشمه ای بسپاری...چشمه...چشمه...یادگارخاطره دوردست کوه...و آن وقت های دیگر...آن وقت های دیگر...

تردیدنوشتن دارم.تردیدگفتن به زبان نیامده ها،دوستت دارم ها.

دوردست ها همیشه مقدسند ودست نیافتنی به هم که می رسیم، نه ازتاک، نشان می ماند ونه ازتاک نشان.هم ازاین روست که این نوشته، سال های بعد،سال های سال اسباب خنده خواهد بود.هم برای من هم برای تو،هم برای دیگران...خنده برابتذال.خنده ای راپیش بینی کرده ام آن را ذخیره کن برای سال های دوردست بعداز این...شایدباهم خندیدیم ...شایدتنها.

ازاین شایدها گذرکن وبه یک باید بیندیش...گاه گاهی بخند...صدای توازفاصله های سیمانی به من خواهدرسید.

- سلام ...نمی توانم جدی باشم ...نمی توان جدی نباشم...روح مولانا وایرج میرزا،حافظ وعبید،محتشم وهدایت درمن به رقص امده است.باچه آهنگی؟دینگ دینگ دینگ دینگ ....(به سبک love story اش بخوان)این عشق طبقاتی راباش که از کجاها سر در می آورد.تایتانیک بهانه است.ازهرکجاکه می آیدنتیجه ای یک سان باخودبه همراه می آورد:

عشق بهتراست ازثروت.

قراربوده که یک یای این نوشته love story باشدبه همان شیوه ی چپقی عنوان نامه تصحیح می گردد.این گونه:

((این یک نامه ی عاشقانه نیست))،نیست. یا

این یک ((یانقدی پست مدرنیستی برداستانlove story)) نیست. یا

به عبارت بهتر،مقصودمن ازکعبه وبت خانه تویی تو.غرض عشق است واوصاف کمالش.

سلام...شمارابرای خودطلب نکرده ام که رمز مرگ همین جاست.دیگری رابه خاطرخود دوست داشتن.پله ای درمیانه ی ایثار وابتذال.امااگرتاکنون پاپیش ننهاده ام اسباب شرمندگی برای من است.[خیلی خودم راتحویل می گیرم نه؟؟؟]

نمی نویسم که نوشته باشم عاشقت هستم...نمی نویسم که گفته باشم ((دوستت دارم))که دوست داشتن ازعشق برتراست که نیست.می نویسم که مرابخندی ...کلماتم بزرگ شده انددیگرگریه نمی کنند.

شایدتصوری که من ازشما دارم حاصل سوءتفاهمی بیشترنباشد.هم چنان که هستی مانیز.نیز نمی دانم که شماچه تصویری ازمن درذهن خودمتصورشده ایدهرچه هست شایدهمان هم حاصل یک سوءتفاهم بیشترنباشد.این جمله رابه تصویرت اضافه کن:من[یعنی من نه شما]، نه مجسمه دردم نه دلقک درباروسیرک.تندیس شکستم من شکست گریه وخنده.درعقل وعشق باخته.شکست های گریه خنده دار...حالا شایدحکایت تو ومن است این سوءتفاهم دو جانبه وخنده دار...وضوبگیربرای دورکعت خنده...به چرک می نشیندخنده ...به نوارزخم بندای اش ارببندی...تاخنده مجروح ات به چرک اندرننشیند،رهایش کن...چون ما رهایش کن!!![شاملو]

- به که بخندیم؟... به چه بخندیم؟...

- به اکتاویو پاز می خندیم

 - به پاز؟چرا به او؟آخه کی باخوندن شعرپازخنده اش می گیره؟

ـ ای بابا...ماهمیشه به مستربین ایرانی وخارجی ومیری وعبدی وغیره و ذلک می خندیدیم .اماحالا می خواهیم ساختارشکنی کرده و درعوض به حافظ ومولانا،نیما وشاملو لورکا واکتاویوپازبخندیم.

- بنال تابخندیم!

- ماهیان،آذرخشی درشب تاریک دریا

وپرندگان آذرخشی درشب تاریک جنگل اند.

ο

استخوان های ما نیز

آذرخشی درتاریکی تن ماهستند

آه  جهان به تمامی شبی ست

وزندگی آذرخشی درآن

[ترجمه ی دکترعلی اکبرفرهنگی]

- نمی دونم چراخنده ام نمی گیره؟

- مگرنمی شنوی؟آذرخش می شودخنده در روح چشمه ها.یادگارخاطره ی دوردست کوه؟؟؟

 

بودن یانبودن مسئله این است.نخستین وهمیشگی ترین وآخرین جمله که هرهنرمنددرهرلحظه ی زیستن با آن درگیراست....نه ازبهشت ونه ازدوزخ نمانده خاطره ای .بهشت کجاست جهنم کجاست؟

قیامت آمد ورفت.آن قدرروزمرگی ما روزمرگی بودکه اسرافیل نفس گیرشد.می خواست جان به مرگ ببخشددید اوهم مرده است صورش رادرحراج بزرگ لندن یافته اند.

تردید،بهشت است ودرعین حال دوزخ.برزخ هم بهشت است وهم دوزخ وبلعکس.حس شیرین وتلخ بلاتکلیفی...مسئله این نیست وسوسه این است زیستن دربرزخ تردید.

یقین،حماسه است وتردید،حماقتی بزرگتر وابتذال،بزرگ ترین.چه کنم بانو که انتخاب کننده ی بزرگ ترینم؟؟؟شماچه؟؟؟

- واه!!! روم سیاه...هرکی توی یه نامه ی عاشقانه نیست طرفشو ستایش می کنه ما هم بلعکس رفتارمی کنیم. 

- بانوببخش نمی توانم جدی باشم...نمی توانم جدی نباشم

درانتهای این شعر[وایضا این نامه]

برف خواهی دید

 می توانی موهایت را برتوده ای انباشته از آن بگسترانی

 می توانی

چشم های عسلی ات را

بردانه های سرگردان آ ن

 بگشایی وبگریی

می توانی کلمات این شعر را 

درگوشه ای جمع کنی

 وآدم برفی اندوهگینی بسازی

می توانی

اشک های برفی اش را جمع کنی

 وآدم برفی دیگری بسازی

درانتهای این شعر

چیزی نیست

جز سپیدی مطلق کاغذ:

سکوتی برای اندوه

اندوهی برای سکوت

اما...

اما...درآغاز این شعربرف می بارد....

[کسراعنقایی]

- نتیجه می گیریم که :          عشق بهتراست ازثروت

- ای بابا...این،((این یه نامه ی نامه ی عاشقانه نیسته))؟نقدفیلمه ؟نمایش نامه س؟

نقدادبیه؟آخرش هم می گی این بود انشای من.همون اولش می نوشتی دوستت دارم وخیال من وخودت و دیگرون رو راحت می کردی

 - بانو سلام ...در دوستت دارمم هم تردید کن!

[هنرمنداخیلی نامردوعوضی ان. خودشون توبرزخ زندگی می کنن می خوان دیگرون روهم  به این برزخ بکشونن.]

-  هر که سرکارباشدیقین[تردید] داشته باش که تو سرکارنیستی بانوی خواب  های طلایی!

- به پایان نمی رسد این نامه چون نامه های دیگر... هم چنان که آغازش.

سلام...بازهم بلعکس [بلعکس راببین درنوشته ی ما چه پرسه ای می زند]رفتارکرده، هم چنان که ننوشتم سلام،تابدرودی هم نباشد،می نویسم بدرود تاسلامی درپی آن باشد...سلام...

می بینی؟؟؟!!!! دارد برف می بارد...عنقایی هواشناس خوبی ست.

با این کلمات، برف بازی کن.گلوله های برف راکنارهم بگذارویک آدم برفی مضحک بساز.جای قلبش یک انار سرخ بگذاربعد درآن تیری فروکن...بعدبگذارش درچشم انداز رهگذران[مثلا یک روزنامه یا یک وب لاگ]تاهمه به آن بخندند...گیرم هم بغض نداشته باشی لااقل خنده ات رابه حراج بگذار...عین صوراسرافیل...

اگرلب خند زدی برخط زشتم   بدان این نامه راتند تندنوشتم

جواب فوری فوری فوری

پیوست: دلی به رنگ انار

رونوشت:روزنامه ی عصر.وبلاگ شفتلهوس.

نویسنده : حسین ستوده : ٤:٢٩ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۸ فروردین ۱۳۸٩
Comments نظرات () لینک دائم