شفتلهوس(یعنی یه چیز معلوم مجهول مثل زندگی)

چیزی که دنبالشی اینجا پیداش نمی کنی

به خوانندگان بی شکل این وبلاگ!

روزانه به طور متوسط حدود هفتاد نفر از این وبلاگ بازدید می کنند.امیدوارم کسانی که باسرچ کردن مطلب خاصی سر از این وبلاگ در میاورند،دست خالی برنگردند کسانی هم که خوانندگان دائمی این وبلاگ  هستند نیز دست خالی برنگردند.راستش اما من هیچ تصور وتلقی خاصی از شخصیت ها وروحیات شما ندارم.در طول عمر هشت ساله ی این وبلاگ هم تاالان نشده که کسی بگوید از نوشته های شما خوشم آمد ودوست دارم شما را ببینم! والبته چه بهتر! چون مجبور بودم جواب رد بدهم واحتمالن دل یک نفر دیگر هم به دل هزاران نفری که شکسته ام اضافه تر می شد! علی ایّ حال،ای شماهایی که نمی شناسم تان ای کسانی نمی شناسیدم نمی دانم انگیزه ی شما از خواندن این وبلاگ چیست؟راستش تازگی ها خودم هم نمی دانم که انگیزه ی خودم هم از وبلاگ نویسی چیست؟فقط همین را می دانم که جهان مجازی، جهانی بسیار بی رحم است.اگر روزی ننویسی، کسی حتا پیدا نمی شود که بپرسد هی فلانی خرت به چند؟پس تا شما نمی پرسید،پس تا من دلم می خواهد که بنویسم، می نویسم.

پ.ن: این روزها همان وسوسه ی قدیمی بسیار سرآغم می اید که خط های تلفنم را آف کنم ،کتاب ها و وسایل زندگی ام را بردارم بروم روستایی دورافتاده در جایی کنار کوه یا جنگل یا دشت گل های آفتاب گردان، خانه ای کوچک با پرچین و ایوان وحیاطی پراز گل وسیزی ومرغ وخروس وسگ گربه...بروم زندگی کنم...زندگی

نویسنده : حسین ستوده : ٦:٤٢ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢۸ آذر ۱۳٩۱
Comments نظرات () لینک دائم