شفتلهوس(یعنی یه چیز معلوم مجهول مثل زندگی)

چیزی که دنبالشی اینجا پیداش نمی کنی

ابدیت به علاوه ی یک روز...مرگ تئو آنجلوپولوس

آنجلوپولوس هم رفت.کاشکی خبرش راست نباشه...دنیا بدون تئوآنجلوپولوس یه چیزی کم داره.خیلی کم داره.حالا کی بیاد حدیث ما همیشه غربت نشین ها رو روایت کنه؟ کی توی دشت های گریان که توی چشم انداز مه گم شدن، عین لک لکا گام معلق ورداره؟ کی مهاجرا رو توی فیلم هاش عین یولیسس هایی تصویر کنه که هیچ وقت نمی تونن به خونه هاشون برگردن؟ کی غبار زمونه که روز به روز روی چین وچروک های چهره مون می شینه رو ابدیت می بخشه؟
حالا مامان النی کاریندرو  واسه کی آهنگ بسازه که ما بزاریم توی گوشامون و توی پارک های برفی قدم بزنیم و اشک های بی صدا بریزیم؟

نویسنده : حسین ستوده : ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٥ بهمن ۱۳٩٠
Comments نظرات () لینک دائم